سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
227
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
دعا مشغول نمايد . قوله : الّا لمن لا يحرّك ذلك شهوته : مشاراليه [ ذلك ] مباشرت با زنان است . قوله : استحبابه للصّائم : ضمير در [ استحبابه ] بنرجس راجع است . قوله : و انّه تحفته : كلمه [ انّه ] بفتح همزه تا معطوف باشد به [ استحبابه ] و ضمير منصوبى در آن به [ نرجس ] راجع بوده و ضمير مجرورى در [ تحفته ] به صائم عود مىكند . قوله : و يجب به القضاء : ضمير در [ به ] به احتقان راجعست . قوله : عليهما به : ضمير در [ عليهما ] به مرئه و خنثى راجع بوده و ضمير در [ به ] به جلوس فى الماء راجعست . قوله : و هو نادر : ضمير [ هو ] بقول قيل راجعست . قوله : الخصىّ الممسوح : يعنى خواجهاى كه آلت نرينه ندارد قوله : كذلك : يعنى حكم زن و خنثى را دارد . قوله : لمساواته لهما : ضمير در [ مساواته ] بخصىّ و در [ لهما ] به زن و خنثى راجعست . قوله : و جلوس الرّجل فيه : يعنى فى الماء . قوله : و ان كان اقوى تبريدا : ضمير در [ كان ] بكل واحد من بل الجسد بالماء و جلوس الرّجل فى الماء راجعست و اقوى بودن ايندو نسبت به بل الثّوب على الجسد است . قوله : و كذا استماعه : يعنى استماع هذر . قوله : من تلاوة القرآن الخ : بيانست از طاعة اللّه .